اجرای «ارکستر تونهال زوریخ» در وین
دهم اردیبهشت 1395

اجرای «ارکستر تونهال زوریخ» در وین

 

لیونل برنگیه نوازنده و رهبر ارکستر فرانسوی به تازگی کنسرتی از آثار برامس موسیقیدان آلمانی و وُژک موسیقیدان اهل چک را در شهر وین اتریش به صحنه برد. دو تکنواز به نامهای لیزا بتیاشویلی و گوتیه کپوسُن نیز برای اجرای این کنسرت به وین دعوت شده بودند.

 

اجرای قطعه برامس توسط این دو نوازنده با استقبال فراوان تماشاچیان روبرو شد.

 

لیونل برنگیه درباره این اجرا می گوید: « قطعه برامس سرشار از شادی و سبکبالی است. دو تکنواز گروه برای برجسته کردن روح اثر بسیار توانا هستند. به گمانم هنگامیکه موسیقی از یک ساز به ساز دیگر آمد و شد می کند شاهد نوعی گفتگو هستیم…تنها با نگریستن به رابطه میان سازها می توان به این شادمانی پی برد.»

 

این رهبر ارکستر درباره ارتباط دیرینش با گوتیه کپوسُن می گوید: «برای گوتیه احترام بسیار زیادی قائل هستم. یک سال با هم در هنرستان هنرهای زیبا بودیم. من ۱۳ ساله و او ۱۷ ساله بود. چند سال بعدتر، با هم روی صحنه رفتیم. من رهبر ارکستر بودم و او تک نواز بود. از کار با یکدیگر لذت می بریم.»

 

گوتیه کپوسن نوازنده ویلونسل می گوید: «نکته حائز اهمیت درباره این اثر این است که یواخیم، نوازنده ویلون و برامس که دوستان صمیمی بودند با یکدیگر قهر می کنند. با این قطعه، این دو آشتی می کنند. بنابراین در این قطعه شاهد یک گفتگو و نماد راستین برادری، دوستی و آشتی هستیم.»

 

لیزا بتیا شویلی نوازنده ویلون می گوید: «به گمانم همیشه باید دیگران را در موسیقی سهیم کرد. برای من موسیقی مهمتر از موسیقیدان است. تلاش می کنم به موسیقی خدمت کنم. ولی همزمان از همکارانم تاثیر می گیرم. داشتن این همه انرژی بر روی صحنه باور نکردنی است. توانایی کارهایی را داریم که ما را قدرتمند تر می سازد. می توانیم به گونه ای دیگر با تماشاچیان رابطه برقرار کنیم.»

 

گوتیه کپوسن با اشاره وابستگی دیرینش به وین می افزاید: «شهر وین برایم اهمیت خاصی دارد. البته پاریس هم هست. ولی من در وین تحصیلاتم را انجام دادم و در اینجا موسیقی در همه جا جاری است. هنگامیکه برامس در وین نواخته می شود، درک متفاوتی از این اثر وجود دارد. در همان حال دانستن اینکه این موسیقی در دل همه افراد اینجا زنده است خوشایند است.»

 

لیونل برنگیه نیز با اشاره صمیمانه بودن روابط میان اعضا گروه، درباره نحوه ارتباطش با نوازندگان می افزاید: «میان من و نوازندگان هماهنگی بسیار زیادی وجود دارد. و من عاشق آن هستم. بیشتر اوقات همدیگر را درک می کنیم. تنها یک چشمک، یک لبخند، بی نیاز از انجام حرکتهای پر طمطراق. بویژه درباره سمفونی وُژک، رهبر ارکستر همه کاره نیست. وی تنها نوازندگان را به وجد می آورد و نوازندگان این احساس را به سالن منتقل می کنند. هدف برانگیختن احساس نزد تماشاچیان است.»

 

به نقل از یورونیوز, لیونل برنگیه رهبر ارکستر تونهال زوریخ سوییس است و با نوازندگان این گروه برای اجرا به وین سفر کرده بود.